Rogówka to przezroczyste okno oka. Jej najbardziej zewnętrzna warstwa, nabłonek, ma około 50 mikrometrów grubości i odrasta w ciągu kilku dni po każdym uszkodzeniu. Pod nią leży właściwa tkanka rogówki, zrąb.
Klasyczne metody powierzchniowe, takie jak PRK i Trans-PRK, usuwają nabłonek i modelują zrąb laserem excimerowym, który odparowuje tkankę światłem ultrafioletowym warstwa po warstwie. EASE działa inaczej: laser femtosekundowy wysyła impulsy podczerwieni przez nienaruszony nabłonek i tworzy w tkance mikroskopijne pęcherzyki, które rozdzielają ją wzdłuż zaprogramowanej powierzchni. Tak powstaje lentoid, cienki, soczewkowaty kawałek tkanki, którego kształt odpowiada Państwa wadzie wzroku.
Lentoid razem z leżącym nad nim nabłonkiem chirurg zdejmuje w jednym kawałku, bez ostrza i bez odparowywania. Powierzchnia rogówki ma odtąd nowy kształt, a nabłonek odrasta nad nią w ciągu kilku dni. Nie ma płatka, który mógłby się przesunąć, ani kieszeni w rogówce, bo cały zabieg odbywa się na powierzchni.
EASE różni się więc od Trans-PRK tym, że tkanka nie jest odparowywana, lecz wycinana i usuwana w całości. Obie metody są powierzchniowe, bez płatka, i obie nadają się przy cienkiej rogówce. Różnią się fizyką, ilością energii, która trafia do tkanki, i długością doświadczenia klinicznego: Trans-PRK od ponad dziesięciu lat, EASE od 2025 roku.
